Anacortes-Seattle

De voorspelling was gisteren: een regenachtige dag in Anacortes. En hoe fijn als dat allemaal meevalt. Vanochtend miezerde het wel wat, maar dat was fijn aanleidingen om wat in het dorp, wat een superklein centrum heeft, rond te struinen. Paar artsy dingetjes van local artists gekocht en jawel… een tattooshop bezocht. Kim kwam met het idee een paar dagen geleden: zullen we matching tattoos, iets kleins doen? Jaaaaa, tof! Zeker met haar, she’s my sistah from another mother. Best spannend, zeker voor Kim, is haar eerste tattoo. But…. We did it 🌟

Rond de middag klaart het op en tuffen we naar Deception Bridge: een indrukwekkende en historische brug bestaande uit twee stalen boogbruggen. De brug verbindt Deception Pass en Canoe Pass, tussen Whidbey en Fidalgo Island en is zo’n  55 meter boven het water. Adembenemend uitzichten op rotsen, bossen en stromend water.

Om erover heen te wandelen was wel ‘eng’. Het is super hoog, railing aan zijkant is heel laag en de brug deint een beetje door al het verkeer. 

Na de brug bewonderd te hebben, heerlijk een tijdje in de zon op een strandje in een baai wat rondgeslenterd, uiteraard met uitzicht op die brug. 

Avond afgesloten met een lekkere mexicaans etentje en in een bar met slechte live muziek samen nog wat gedronken. 

De naam Anacortes is overigens een creatieve afkorting van Anne Curtis Bowman, de vrouw van Amos Bowman — een van de eerste kolonisten op Fidalgo Island. Hij gaf de stad haar naam als eerbetoon aan haar, wat het een van de weinige steden maakt die vernoemd zijn naar een vrouw op zo’n unieke manier. 
 

Avandaag samen met Kim en Barry nog een heerlijk ontbijtje gedaan samen. En dan  moet je afscheid nemen. Uiteraard tranen, I hate goodbyes. 
Knuffels en traantjes en dan door naar het vliegveld. Car drop off, check in, security verloopt soepel.

Home, here we come 😕🤓❤️